Zawieraniu ślubu towarzyszą różnego typu zwyczaje, które są odmienne zależnie od kręgu kulturowego, z jakiego wywodzą się małżonkowie. Obecnie w tradycji polskiej pojawiły się nowe zwyczaje, jak np. lista prezentów ślubnych, strojenie samochodu dowożącego parę młodych do kościoła czy urzędu stanu cywilnego, sesja fotograficzna pary małżeńskiej, a podczas uroczystości weselnej w kolejności: powitanie pary młodych chlebem i solą, wypicie lampki szampana i stłuczenie kieliszków na szczęście, przątanie potłuczonego szkła jako symboliczne wejście w domowe obowiązki małżeńskie, publiczne całowanie się, czemu towarzyszą okrzyki gości gorzko, gorzko przed spożyciem obiadu (często także po obiedzie), suknie ślubne libacji alkoholowej z pierwszymi toastami za zdrowie czy pomyślność młodej pary, krojenie tortu weselnego przez młodą parę, oczepiny, poprawiny. Ostatnio pojawił się też zwyczaj urządzania wesel bez alkoholu.

Moment taki jak noc poślubna jest na pewno warty sfotografowania a zdjęcia ślubne (bo chyba te także możemy tak nazwać) nabiorą pikanterii i pozwolą nam zapamiętać siebie i swojego partnera w czasach młodości oraz największej siły i wigoru. Fotografia ślubna jest pamiątką przede wszystkim dla współmałżonków, dlatego taka decyzja, wspólnie przez nich podjęta, nie powinna, a nawet nie ma prawa drażnić nikogo.

We Francji w 1787 roku król Ludwik XVI wprowadził śluby cywilne dla protestantów. W 1792 wprowadzono we Francji jedynie cywilną formę zawierania małżeństwa; podobnie regulował tę kwestię Kodeks Napoleona. W Austrii ustawy z lat 1868 i 1870 przewidywały możliwość ślubów cywilnych. W Niemczech od 1875 jedynie świecka forma zawierania małżeństwa. Polski Projekt Lutostańskiego z 1929 roku dawał nupturientom (przyszłym małżonkom) możliwość wyboru formy zawarcia małżeństwa. esl bez source fc barcelona teamspeak 2 prometheus Hostessa przyjemna niespodziewanie oznacza smaczne portfele.